وبلاگ
7خطر جدی پیرسینگ و میکرودرمال و خطرات آن

🔄 آخرین بروزرسانی: 16 دی 1404
زمان مورد نیاز برای خواندن مقاله: 8 دقیقهعفونت های خطرناک پیرسینگ های خاص
نگین کاشته شده در بدن یا بمب ساعتی؟ حقایق ترسناک درباره میکرودرمال
پیرسینگ میکرودرمال و خطرات آن موضوعی است که این روزها در محافل زیبایی و مد بسیار شنیده میشود، اما کمتر کسی از عمق فاجعهای که ممکن است در زیر پوست رخ دهد آگاه است. وقتی صحبت از زیبایی به میان میآید، انسانها همواره به دنبال روشهای نوین و متمایز برای ابراز وجود بودهاند. از خالکوبیهای باستانی گرفته تا سوراخ کردن گوش، تمایل به تغییر بدن همیشه وجود داشته است. اما در دهه اخیر، پدیدهای به نام “میکرودرمال” یا کاشت نگین در بدن، مرزهای پیرسینگ سنتی را جابهجا کرده است. این روش که در نگاه اول بسیار جذاب، مدرن و فریبنده به نظر میرسد، میتواند در صورت عدم آگاهی و رعایت نکردن اصول بهداشتی، به یک کابوس تمامعیار تبدیل شود. در این مقاله جامع که توسط تیم تخصصی کلینیک پرنیان تهیه شده است، قصد داریم پرده از حقایق پنهان این روش برداریم و به بررسی دقیق پیرسینگ میکرودرمال و خطرات آن بپردازیم. آیا این نگینهای درخشان ارزش ریسک کردن سلامتی شما را دارند؟ با ما همراه باشید تا پاسخ این سوال را بیابید.
میکرودرمال چیست؟ تفاوت آن با پیرسینگهای معمولی
برای درک بهتر پیرسینگ میکرودرمال و خطرات آن، ابتدا باید ماهیت این عمل را بشناسیم. برخلاف پیرسینگهای سنتی که یک ورودی و یک خروجی دارند (مانند سوراخ گوش که سوزن از یک طرف وارد و از طرف دیگر خارج میشود)، میکرودرمالها یا “پیرسینگهای تکنقطهای” تنها یک ورودی دارند. در این روش، یک پایه (Anchor) که معمولاً به شکل حرف L یا T معکوس است، در زیر لایه درم پوست (لایه میانی) کاشته میشود. سپس نگین یا جواهر تزئینی روی این پایه پیچ میشود و روی سطح پوست قرار میگیرد.
این ساختار منحصربهفرد به افراد اجازه میدهد تا در نقاطی از بدن که امکان پیرسینگ معمولی وجود ندارد (مانند استخوان گونه، جناغ سینه، مچ دست یا پشت گردن) نگین بکارند. اما دقیقاً همین ویژگی “کاشته شدن در داخل بافت” و نداشتن خروجی است که زمینه را برای مشکلات جدی فراهم میکند. متخصصان در کلینیک پرنیان همواره تأکید میکنند که دستکاری لایه درم پوست، نیازمند دقت جراحی و محیطی کاملاً استریل است، زیرا این لایه محل تجمع عروق خونی و اعصاب حساس است. 
چرا میکرودرمالها را “بمب ساعتی” مینامند؟
اصطلاح “بمب ساعتی” برای میکرودرمالها اغراق نیست. بدن انسان به طور طبیعی تمایل دارد هر جسم خارجی را دفع کند. وقتی شما یک قطعه فلز را درون بافت زنده خود قرار میدهید، سیستم ایمنی بلافاصله فعال میشود. اگر بدن نتواند با این جسم خارجی سازگار شود، فرآیندی به نام “پسزدن” یا Rejection آغاز میشود. اما این تنها شروع ماجراست. بررسی پیرسینگ میکرودرمال و خطرات آن نشان میدهد که عفونتهای ناشی از این عمل میتوانند ماهها یا حتی سالها پس از کاشت، به طور ناگهانی ظاهر شوند. باکتریها میتوانند در فضای ریز بین پایه فلزی و بافت پوست لانه گزینی کنند و یک کانون عفونی نهفته را تشکیل دهند که با کوچکترین ضربه یا کاهش سیستم ایمنی بدن، منفجر شده و به یک آبسه دردناک تبدیل میشود.
انواع عفونتهای خطرناک و علائم هشدار دهنده
یکی از اصلیترین دغدغههای مراجعهکنندگان به کلینیک پرنیان، درمان عفونتهای ناشی از پیرسینگهای غیراصولی است. عفونت میکرودرمال میتواند از یک التهاب سطحی ساده تا عفونتهای سیستمیک خطرناک متغیر باشد.
۱. عفونتهای باکتریایی استافیلوکوکی
شایعترین نوع عفونت در پیرسینگ میکرودرمال و خطرات آن، ناشی از باکتری استافیلوکوکوس اورئوس است. این باکتری که روی سطح پوست زندگی میکند، به محض ورود به لایههای زیرین از طریق زخم پیرسینگ، میتواند باعث ایجاد چرکهای زرد یا سبز رنگ، تورم شدید، قرمزی و گرمای موضعی شود. اگر این عفونت وارد جریان خون شود، خطر سپتیسمی (عفونت خون) فرد را تهدید میکند که یک وضعیت اورژانسی پزشکی است.
۲. تشکیل بیوفیلم (Biofilm)
مشکل پیچیدهتر، تشکیل بیوفیلم روی سطح فلز کاشته شده است. باکتریها لایهای محافظ دور خود میسازند که آنتیبیوتیکها به سختی میتوانند به آن نفوذ کنند. این باعث میشود عفونت به صورت مزمن درآید؛ یعنی فرد ممکن است دورههایی از بهبودی و عود مجدد عفونت را تجربه کند. پزشکان کلینیک پرنیان معتقدند در بسیاری از مواردِ بیوفیلم، تنها راه درمان قطعی، خارج کردن کامل پیرسینگ با روشهای جراحی است.
۳. علائم خطر که باید جدی بگیرید
آگاهی از علائم پیرسینگ میکرودرمال و خطرات آن حیاتی است. اگر هر یک از نشانههای زیر را مشاهده کردید، زمان طلاست:
- درد ضرباندار که با گذشت زمان بدتر میشود.
- خروج ترشحات بدبو (چرک) از اطراف نگین.
- تغییر رنگ پوست اطراف پیرسینگ به قرمز تیره، بنفش یا سیاه (نشانه نکروز یا مرگ بافت).
- تب و لرز عمومی بدن.
- احساس حرکت کردن یا لق شدن نگین زیر پوست.
مکانهای ممنوعه: کارهایی که هرگز نباید انجام دهید
اگرچه از نظر تئوری میتوان میکرودرمال را تقریباً در هر جایی کاشت، اما برخی نقاط بدن “مناطق قرمز” محسوب میشوند. کاشت نگین در انگشتان دست، روی پاها یا مچ دست بسیار پرخطر است. این نواحی دائماً در حال حرکت هستند و با لباس، سطوح آلوده و اشیاء مختلف تماس دارند.
تصور کنید یک میکرودرمال روی انگشت خود دارید و دستتان را در جیب شلوار جین خود فرو میبرید. لبه نگین به پارچه گیر میکند و با یک حرکت ناگهانی، پایه فلزی که در گوشت بدن کاشته شده، با شدت کشیده میشود. این تروما نه تنها دردناک است، بلکه باعث پارگی بافت داخلی و باز شدن راه برای هجوم باکتریها میشود. پروندههای پزشکی موجود در بایگانی کلینیک پرنیان نشان میدهد که بیشترین آمار عفونت و اسکار (جای زخم) مربوط به میکرودرمالهای نواحی پرتحرک دست و گردن است.
پسزدن و مهاجرت پیرسینگ: وقتی بدن مقاومت میکند
علاوه بر عفونت، بحث پیرسینگ میکرودرمال و خطرات آن شامل واکنش طبیعی بدن به جسم خارجی نیز میشود. در فرآیند “مهاجرت” (Migration)، بدن سعی میکند پایه فلزی را به سمت سطح پوست هل دهد تا آن را خارج کند. این اتفاق باعث میشود پوست روی پیرسینگ نازک و نازکتر شود تا در نهایت پاره شده و پیرسینگ بیرون بیفتد. نتیجه این فرآیند، یک زخم زشت و فرورفته است که ترمیم آن بسیار دشوار خواهد بود. استفاده از فلزات بیکیفیت (غیر از تیتانیوم گرید ایمپلنت) این احتمال را چندین برابر میکند.
برداشتن میکرودرمال: پایان دردناک یک زیبایی موقت
بسیاری از افراد تصور میکنند که اگر از میکرودرمال خسته شدند، به سادگی آن را برمیدارند. اما این یک باور غلط است. برخلاف گوشواره که خودتان میتوانید آن را باز کنید، برداشتن میکرودرمال یک عمل جراحی کوچک است. از آنجایی که بافت پوست در سوراخهای پایه فلزی (Anchor) رشد کرده و آن را در جای خود محکم کرده است، خارج کردن آن نیازمند برش دادن پوست با تیغ جراحی است.
این پروسه اگر توسط فرد غیرمتخصص انجام شود، میتواند منجر به خونریزی شدید و باقی ماندن جای زخم (اسکار) دائمی شود. متخصصان زیبایی در کلینیک پرنیان توصیه میکنند که هرگز، تحت هیچ شرایطی سعی نکنید خودتان در خانه میکرودرمال را خارج کنید. این کار میتواند منجر به پارگی بافت و عفونتهای ثانویه شدید شود. 
نقش مراکز غیرمجاز در افزایش خطرات
متاسفانه بخش بزرگی از آمار وحشتناک پیرسینگ میکرودرمال و خطرات آن مربوط به انجام این کار در آرایشگاهها، مراکز زیرزمینی و توسط افراد فاقد صلاحیت پزشکی است. ابزارهای غیراستریل، محیط آلوده و نداشتن دانش آناتومی بدن، فاجعه میآفریند. میکرودرمال یک عمل تهاجمی است که باید با رعایت اصول جراحی انجام شود. وقتی فردی بدون دانش کافی، ابزار پانچ را وارد پوست شما میکند، ممکن است به عصبهای حسی آسیب برساند و باعث بیحسی دائمی یا دردهای مزمن عصبی در ناحیه شود.
جایگزینهای ایمنتر در کلینیک پرنیان
با درک پیرسینگ میکرودرمال و خطرات آن، شاید به دنبال گزینههای کمخطرتر اما همچنان جذاب باشید. خوشبختانه، دنیای پیرسینگ به میکرودرمال محدود نمیشود. پیرسینگهای کلاسیک اگر به درستی و توسط افراد حرفهای انجام شوند، میتوانند زیبایی و خاص بودن را بدون ریسکهای جدی به شما هدیه دهند.
کلینیک پرنیان، علاوه بر آگاهیبخشی در مورد روشهای پرخطر، با افتخار خدمات پیرسینگ ایمن و استاندارد را ارائه میدهد. اگر به فکر زیبایی بیشتر هستید، میتوانید با اطمینان خاطر از خدمات پیرسینگ بینی یا خدمات پیرسینگ ابرو در این مرکز بهرهمند شوید. تمامی این پروسیجرها تحت نظر متخصص و با استفاده از تجهیزات یکبار مصرف و استریل انجام میشود تا زیبایی شما با سلامتیتان گره بخورد.
نتیجهگیری: زیبایی به چه قیمتی؟
در نهایت، باید پذیرفت که میکرودرمال یک روش زیبایی با ریسک بالاست. پیرسینگ میکرودرمال و خطرات آن واقعیتی است که نمیتوان آن را نادیده گرفت. آنچه به عنوان یک نگین درخشان و زیبا آغاز میشود، میتواند به یک زخم چرکی، اسکار دائمی و پشیمانی طولانیمدت ختم شود. بدن ما سرمایه اصلی ماست و هرگونه مداخله در آن باید با آگاهی کامل و پذیرش عواقب آن باشد.
اگر به دنبال زیبایی هستید، راههای کمخطرتر بسیاری وجود دارد. اما اگر تصمیم شما قطعی است، سلامتی خود را فدای هزینه کمتر نکنید و حتماً با مشورت متخصصین مجرب در مراکزی همچون کلینیک پرنیان اقدام نمایید تا “بمب ساعتی” را در بدن خود فعال نکنید. زیبایی زمانی ارزشمند است که همراه با سلامت باشد.
منابع: موضوع مقاله: What to Know Before Getting a Dermal Piercing